دوربین :
زاویه پایین :
تسلط سو‍ژه بر قاب را نشان می دهد .تاکید بر اندام های تحتانی قاب ، به معنا که در این نما خواه ناخواه نوعی لایه بندی در قاب به وجود می آید ، یعنی منطقه ایاز صورت شما جلوتر از اندام های دیگر بخ چشم می آید از بینی به پایین...

به کارگیری دهان و فک برای ابراز حالت عاطفی پرسوناژ بسیار تاثیر گذار است.
بیهوده نیست که بسیاری از فریاد های حسی بازیگران در تاریخ سینما از زوایه پایین فیلمبرداری می شود!

High  angle زاویه بالا:
قاب فشار نامرئی بر لحن دارد ، در نمای کامل این زاویه بالا تنه، شانه ها وسر  می توانند بسیار دراماتیک باشند ،

Aye level  همطراز چشم:
زاویه ای خنثی است.

صدابرداری و صدا گذاری :

اگر می خواهید در این حرفه مشغول شوید هر چند وقت یکبار موقع تماشای فیلم، چشمانتان را ببندید و فقط فیلم را

گوش دهید. صداهای مختلفی که به گوش تان می رسد بعضی در مرحله تولید ضبط شده (صدابرداری) و بقیه آنها در مرحله پساتولید برروی فیلم گذاشته شده اند (صداگذاری). در مرحله صدابرداری شما می بایست تلاش کنید تا حتی الامکان صداها را جداگانه و تفکیک شده ضبط نمائید. مثلا در صحنه فیلمی که از بازیگران در ماشین در حال صحبت هستند اگر صدای بازیگران جدا از صدای ماشین ضبط شود شما در مراحل بعدی قادر به کنترل بیشتری بر روی صدا هستید و می توانید میزان آنها را به راحتی کم و زیاد کنید.

به هر حال برای صدابرداری شما می بایست انواع میکروفن ها و کارکرد آنان را بشناسید. بعضی از میکروفن ها همراه صدایی که ضبط می کنند مقداری هام ِمحیط (صدای محیطی یا سکوت محیطی) را هم منتقل می کنند و برای ضبط صداهای محیطی (تمام صداهای موجود در یک صحنه) کاربرد دارد. ولی برخی دیگر از میکروفن ها در فواصلی معین و به صورت تفکیک شده صدا را ضبط می کنند ( برای درک مفهوم هام محیط ضبط خود را در مکانی بی سر و صدا قرار داده و صدای آنجا را ثبت کنید. پس از شنیدن آنچه که روی نوار ضبط شده و دقت بر آن، این مفهوم برای شما روشن می گردد. )

و اگر بخواهیم راجع به صداگذاری نکاتی را عرضه کنیم باید بگوییم که؛
موظفید تمام صداهایی را که در صحنه می بایست موجود می بوده و به هر دلیل ضبط نشده، در مرحله پساتولید روی فیلم منعکس کنید.
اضافه بر آن باید از صداها و افکت هایی که منتقل کننده حس فیلم نامه نیز می باشند، بهره بگیرید.

پس در نهایت
باز هم می گوییم سعی کنید فیلم ها را حتما گوش کنید. این کار برای شما تجارب صوتی گران بهایی را به همراه می آورد.

تصویربرداری و نورپردازی :

این دو کار ممکن است توسط دو نفر صورت گیرد اما، ما در اینجا فرض کنیم که هر دوی این مسئولیت ها بر دوش یک فرد است.
خصوصیات یک تصویر بردار، شناخت تصویری و بهره بردن از آنهاست. آشنایی با مفاهیم پرسپکتیو و عمق میدان، وضوح و تاربودن، شناخت لنزهای متفاوت (فاصله کانونی های گوناگون) آشنایی با حرکت های دوربین و غیره، جزو اطلاعات مقدماتی یک تصویربردار می باشد. او قادر است تا تصاویری با توازن و ترکیب بندی صحیح ارائه دهد و در ضمن وظیفه تعیین زاویه تابش نور و مشخص کردن حجم نور تابیده شده و تصمیم برای انتخاب رنگ نور بر عهده اش است.

اشتباه تصویر بردار و نورپرداز غیر قابل جبران است و در ضمن کاستی ها و اشتباهات دیگران را نیز آنها باید اصلاح کنند. نقص در دکور یا لباس یا گریم بازیگران را آنان باید با نورپردازی و تصویر برداری صحیح جبرای کنند. خاموش ماندن یا روشن ماندن قسمت های مختلف صحنه در بیان مفاهیم بسیار تعیین کننده خواهد بود. به یاد داشته باشید که ظهور تمامی تلاش های دیگر عوامل سازنده فیلم بسته به نوع نورپردازی و تصویر برداری شما دارد.

تصویر بردار مسئول دوربین است و به جز او و کارگردان کس دیگری حق ندارد پشت دوربین برود و از ویزور(چشمی) دوربین صحنه را ببیند. او می بایست از اندازه کادر، حرکت دوربین و میزانسن بازیگران قبل از شروع ضبط اطلاع پیدا کند و حرکات دوربین را نرم و بدون تکان اعمال کند. گفتن این نکته لازم به نظر می رسد زدن دکمه ضبط تصویر توسط تصویربردار و فقط به دستور کارگردان و زدن دکمه برای قطع ضبط به دستور کارگردان یا تصمیم تصویربردار یا اشاره بازیگران انجام می شود.

در مرحله تحویل لوازم تصویربرداری، تصویربردار می بایست کاملا آنها را کنترل کند و از صحت آنان اطمینان حاصل کند و بعد از آن مسئولیت دوربین و لوازم مربوطه به عهده او یا کسی که او تعیین می کند می باشد.
------------------------------------------------

::...M.O.D...::