طراحی صحنه یعنی قرار دادن آکساسوار (کلیه وسایلی که برای آرایش صحنه در آن قرار می گیرد) به صورتی که در آن انتخاب رنگ و حجم های مناسب برای آن صحنه ابرازگر احساسات و اطلاعات موجود در فیلم نامه باشد...

ما به خاطر بسپارید که این، کار ساده ای نیست. شما می بایست اطلاعاتی از تأثیر خطوط، سطوح، احجام و بافت های مختلف و نحوه تأثیر گذاری آنها بر مخاطب داشته باشید. شما می بایست مثل دیگر اعضاء گروه، فیلم نامه را به دقت خوانده باشید و علاوه بر انتخاب فرم و شکل وسائل اصلی (وسائلی که یا در فیلم نامه قید شده و یا جزو ملزومات صحنه قید شده در فیلم نامه است)، از وسائلی دیگر برای تعیین زوایای نهفته شخصیت های فیلم نامه یا ایجاد حس مورد نظر متن استفاده کنید، دقت و بررسی آدم های دوروبرتان و مطالعه کتب مربوطه ( شناخت رنگ، روانشناسی و غیره ) شما را یاری می کند.

به عنوان آخرین نکته قبل از شروع کار یادآوری می کنیم که شما نیز باید اندازه کادر و عمق میدان و فاصله کانونی عدسی مورد استفاده در آن نما ) را بدانید تا آن مقدار از صحنه که در تصویر دیده می شود را آرایش دهید. نه کمتر و نه بیشتر و در ضمن طراحی شما باید هم راستا و هماهنگ با طراحی صحنه انجام گیرد تا ارتباط لازم بین لباس های تهیه شده و صحنه موجود فراهم شود. زیرا در نهایت اینگونه باید به نظر برسد که بازیگری با همان لباسی که طراحی کرده اید، در صحنه ای که باز شما آرایش داده اید، واقعاً زندگی می کند. و این محتاج به تحلیل دقیق فیلم نامه و هماهنگی مطلق با کارگردان است. موفقیت شما به موفقیت کل گروه بستگی دارد.

::...M.O.D...::