ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ ﻋﮑﺲ ﻫﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ؟ ﺍﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ  ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭ ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﭘﺎﯾﻪ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ.

ﺑﺮﺍﯼ ﺛﺒﺖ ﻋﮑﺲ ﻫﺎﯼ ﺯﯾﺒﺎ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﮔﺮﺍﻥ ﻗﯿﻤﺖ ﻭ ﮐﯿﻔﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻟﻮﺍﺯﻡ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﻧﯿﺴﺖ. ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﮑﺎﺱ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻗﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﺨﺼﯿﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺳﻮﮊﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ...

ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺮﻭﻉ، ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺱ ﺑﻪ ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﭘﺎﯾﻪ ﺩﺭ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻫﺪﻑ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﮐﻨﯿﻢ، ﺧﻼﻗﯿﺘﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺷﮑﻮﻓﺎ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﻭ ﻫﻨﺮ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﻧﺪ.

ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻋﮑﺎﺳﯽ

ﻭﺍﮊﻩ photography (ﻓﺘﻮﮔﺮﺍﻓﯽ - ﻋﮑﺎﺳﯽ) ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﯾﺸﻪ ﺍﯼ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﺩﺑﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ «ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ» ﺍﺳﺖ. ﺑﻨﺎﯼ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ ﻧﻮﺭ ﻧﻬﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﺳﺎﺱ ﻫﻨﺮ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﺩﯾﺪﻥ ﻭ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻧﻮﺭ ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻭﻝ ﻧﻮﺭ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻟﻨﺰ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﺑﺎ ﺷﮑﻞ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ.

ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ (aperture) ﺩﺭﻭﻥ ﻟﻨﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺳﺎﺳﺎ ﯾﮏ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻧﻮﺭ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﺑﻪ ﺳﻨﺴﻮﺭ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ﺩﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﺷﺎﺗﺮ (shutter) ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﺑﺪﻧﻪ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ. ﺷﺎﺗﺮ ﻗﻄﻌﻪ ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﺑﻪ ﺳﻨﺴﻮﺭ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ..

ﺳﻨﺴﻮﺭ (sensor) ﺻﻔﺤﻪ ﺍﯼ ﺑﺎ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﺑﺎﻻﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺬﺏ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﭘﯿﮑﺴﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ، ﻋﮑﺴﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺳﻨﺴﻮﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭﺍﺭﻭﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﺎ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ، ﭘﺮﺩﺍﺯﺷﮕﺮ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ﻭ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ.

ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ - Aperture

ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﺩﺭﻭﻥ ﻟﻨﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻧﻮﺭ ﻋﺒﻮﺭﯼ ﺍﺯ ﻟﻨﺰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻨﺴﻮﺭ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﺑﺎﺯ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﺮﻋﮑﺲ. ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﭼﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮﯼ ﺩﺭ ﻋﮑﺲ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ، ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﺍﺳﺖ. ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﺩﺭ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻧﻮﺭ، ﻋﻤﻖ ﻣﯿﺪﺍﻥ، ﺳﺮﻋﺖ ﻟﻨﺰ، ﻭﺿﻮﺡ ﻋﮑﺲ ﻭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺩﯾﮕﺮ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﻫﺎ (f-numbers)، ﯾﮏ ﺳﺮﯼ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺭﯾﺎﺿﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﺸﻮﺩﮔﯽ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﯽ ﺩﺭ ﺩﺭﮎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﻭ ﻧﻮﺭﺩﻫﯽ ﭼﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﯾﻔﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺿﺮﯾﺐ f ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ f/5.6 ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ۵٫۶ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ. ﺿﺮﯾﺐ f ﻫﺎﯼ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺯﯾﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ (ﺑﺎ ﻣﻘﯿﺎﺱ full-stop ﯾﺎ ﭘﻠﻪ ﮐﺎﻣﻞ):
f/No. 0.7 ۱٫۰ ۱٫۴ ۲ ۲٫۸ ۴ ۵٫۶ ۸ ۱۱ ۱۶ ۲۲ ۳۲ ۴۵ ۶۴ ۹۰ ۱۲۸ ۱۸۰ ۲۵۶

ﻧﮑﺘﻪ ﺍﺿﺎﻓﯽ: ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ: ﺍﯾﻦ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺗﺼﺎﻋﺪ ﻫﻨﺪﺳﯽ ﺑﺎ ﻗﺪﺭ ﻧﺴﺒﺖ ﺭﺍﺩﯾﮑﺎﻝ ۲ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﭘﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﮔﺮ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﺭﺍ ﯾﮏ ﭘﻠﻪ ﮐﺎﻫﺶ ﺩﻫﯿﺪ، ﻣﺜﻼ ﺍﺯ f/4 ﺑﻪ f/2.8 ، ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ ﻋﺒﻮﺭﯼ ﺍﺯ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﺩﻭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﺭﺍ ﯾﮏ ﭘﻠﻪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﻫﯿﺪ، ﻣﺜﻼ ﺍﺯ f/5.6 ﺑﻪ f/8 ﻓﻘﻂ ﻧﺼﻒ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ ﺑﻪ ﺳﻨﺴﻮﺭ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ. ﺑﻠﻪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﮐﻮﭼﮏ ﺗﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﻮﺭ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺮ ﻋﮑﺲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺩﺍﺩ.

ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﯿﺎﺱ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ، ﺗﻌﺪﺍﺩﯼ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﺑﯿﻦ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺑﺎﻻ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ. ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﻘﯿﺎﺱ ۱/۳ ﯾﺎ (۱/۳ scale ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻠﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﯿﻦ ﻫﺮ ﭘﻠﻪ ﺩﻭ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ. ﻣﺜﻼ ﺑﯿﻦ f/8 ﻭf/11 ، ﺿﺮﺍﯾﺐ f/9 ﻭ f/10 ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺍﻭﻝ ﺍﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﮔﯿﺞ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻭ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ:

ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ (ﻣﺜﻞ f/22) = ﮔﺸﻮﺩﮔﯽ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﮐﻢ ﺗﺮ = ﻧﻮﺭ ﮐﻤﺘﺮ

ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ (ﻣﺜﻞ f/2.8) = ﮔﺸﻮﺩﮔﯽ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ = ﻧﻮﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ
ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ - Shutter Speed

ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭼﻪ ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻧﻮﺭ ﺑﻪ ﺳﻨﺴﻮﺭ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﺑﺮﺳﺪ ﺭﺍ ﺷﺎﺗﺮ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ (ﺷﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﭘﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻭ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ). ﻫﺮ ﭼﻘﺪﺭ ﺷﺎﺗﺮ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ، ﺳﻨﺴﻮﺭ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ. ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ ﺑﺎﻻ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺳﻮﮊﻩ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻭ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺷﺎﺗﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﯾﻪ ﺳﻮﮊﻩ ﻣﺘﺤﺮﮎ ﺭﺍ ﺛﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ.

ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﻣﻘﯿﺎﺱ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻘﯿﺎﺱ ﭘﻠﻪ ﮐﺎﻣﻞ - full stop ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ:

ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ ۱/۱۰۰۰ s ۱/۵۰۰ s ۱/۲۵۰ s ۱/۱۲۵ s ۱/۶۰ s ۱/۳۰ s ۱/۱۵ s ۱/۸ s ۱/۴ s ۱/۲ s ۱ s

ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﮔﻔﺘﯿﻢ، ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻘﯿﺎﺱ ۱/۳ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺜﺎﻝ ﺑﯿﻦ ﭘﻠﻪ ﻫﺎﯼ ۱/۶۰ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻭ ۱/۱۲۵ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﻨﻈﯿﻤﺎﺕ ۱/۸۰ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻭ ۱/۱۰۰ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺩﺍﺷﺖ.

ﺩﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﻭ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﯾﺰﻭ - ISO

ﺳﺮﻋﺖ ﯾﺎ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﺍﯾﺰﻭ - ISO (ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ International Standards Organization ﯾﺎ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺑﯿﻦ‌ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﺳﺎﺯﯼ) ﺑﯿﺎﻧﮕﯿﺮ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﻓﯿﻠﻢ (ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺁﻧﺎﻟﻮﮒ) ﯾﺎ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺣﺴﺎﺳﯿﺖ ﺳﻨﺴﻮﺭ (ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﺠﯿﺘﺎﻝ) ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺍﯾﺰﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﻮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻮﺭﺩﻫﯽ ﺭﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﺮﺩ. ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﯾﺰﻭﯼ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭﺩﻫﯽ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮ (ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ) ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ «ﺳﺮﯾﻊ» ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﻫﺮ ﯾﮏ ﻋﺪﺩ ﺩﺭ ﺍﯾﺰﻭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﯾﮏ ﭘﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺍﯾﺰﻭ ﻣﻘﯿﺎﺱ ۱/۳ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻓﯿﻠﻢ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﺑﺎ ﻧﺮﺥ ﺍﯾﺰﻭ ۱/۳ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺩﯾﺠﯿﺘﺎﻝ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻧﯿﺴﺖ. ﻣﻘﺪﺍﺭﻫﺎﯼ ﺭﺍﯾﺞ ﺍﯾﺰﻭ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺯﯾﺮﻧﺪ:

ISO 50 100 200 400 800 1600 3200

ﺩﺭ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﺑﺎ ﻓﯿﻠﻢ ۳۵ ﻣﯿﻠﯿﻤﺘﺮﯼ، ﯾﮏ ﻓﯿﻠﻢ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺍﯾﺰﻭﯼ ﺑﺎﻻ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻓﯿﻠﻢ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ، ﺩﺍﻧﻪ ﺩﺍﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﻣﺎ ﺳﻨﺴﻮﺭﻫﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﺩﯾﺠﯿﺘﺎﻝ ﺁﻥ ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﺰﻭ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺁﻥ ﻧﻮﯾﺰ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﻧﻮﯾﺰ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﺩﯾﺠﯿﺘﺎﻝ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎ ﺩﺭﻓﯿﻠﻢ ﻫﺎﯼ ﻋﮑﺎﺳﯽ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﻋﮑﺲ ﺭﺍ ﺧﺮﺍﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ﻭﻗﺘﯽ ﻧﻮﺭ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﺰﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﯿﺪ، ﻭﻟﯽ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻣﺤﯿﻂ ﺩﺍﺧﻠﯽ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﮐﻢ ﯾﺎ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﻭ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ، ﺍﯾﺰﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ. ﺳﻨﺴﻮﺭ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﺠﯿﺘﺎﻝ ﺟﺪﯾﺪ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﺴﺨﻪ ﺟﺪﯾﺪ ﻧﻮﯾﺰ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺍﯾﺰﻭ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻭ ﻣﺜﻠﺚ ﻧﻮﺭﺩﻫﯽ

ﺍﮔﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﻣﺒﺤﺚ ﺭﺍ ﺗﮑﻤﯿﻞ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ، ﻣﻄﻠﺐ «ﺩﺭﮎ ﻧﻮﺭﺩﻫﯽ - ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗﻮﺿﯿﺢ ISO، ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ ﻭ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﺎﺗﺮ» ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ.

ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﺟﺰﺋﯿﺎﺕ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺷﻮﻧﺪ:
ﺟﺪﻭﻝ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﻘﯿﺎﺱ ﭘﻠﻪ ﮐﺎﻣﻞ

ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ - aperture value (ﯾﺎ AV) ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﻫﺮ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ (f/NO) ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺷﺪﻩ: [ﻓﺮﻣﻮﻝ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﺩﺭ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﯾﺎﻓﺮﺍﮔﻢ]
AV −۱ ۰ ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶
f/No. 0.7 ۱٫۰ ۱٫۴ ۲ ۲٫۸ ۴ ۵٫۶ ۸ ۱۱ ۱۶ ۲۲ ۳۲ ۴۵ ۶۴ ۹۰ ۱۲۸ ۱۸۰ ۲۵۶
ﺟﺪﻭﻝ ﺿﺮﯾﺐ ﺍﻑ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﻘﯿﺎﺱ ﯾﮏ ﺳﻮﻡ ﭘﻠﻪ
f/No. 0.7 ۰٫۸ ۰٫۹ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۴ ۱٫۶ ۱٫۸ ۲ ۲٫۲ ۲٫۵ ۲٫۸ ۳٫۲ ۳٫۵ ۴ ۴٫۵ ۵٫۰ ۵٫۶

::...M.O.D...::